پیش‌یائسگی و یائسگی در گذشته‌ای نه چندان دور نسبتاً نادر بودند اما الان یک چالش هستند - مجله اینترنتی دیاتو

Table of Contents:

یائسگی و پیش یائسگی در گذشته کمیاب بوده است

بله، درست خواندید!

از نظر تاریخی، مسیر بیولوژیکی به سمت کند شدن و در نهایت پایان قاعدگی فقط برای کسانی که شروع زودرس قاعدگی داشته‌اند یا برای کسانی که به اندازه کافی زنده مانده‌اند تا آن را تجربه کنند، دیده می شده است.

طول عمر و امید به زندگی در سالیان گذشته:

مهم است که بدانیم سن بیش از ۴۵ سال در اکثر تاریخ بشر نادر بوده است!

تا سال ۱۹۰۰ طول کشید تا امید به زندگی در جهان از ۳۰ سال فراتر رود و حتی اروپای صنعتی نیز در آغاز آن قرن به میانگین سن مرگ ۴۳ سال رسید.

مطمئناً زنانی بودند که قبل از سال ۱۹۰۰ یائسگی را تجربه می‌کردند، اما نه مثل امروز که ۹۸٪ از زنانی که امروزه به ۵۰ سالگی می رسند.

طب مدرن و ظهور داروهای پیشرفته برای مردان و زنان بالای ۵۰ سال، بالا رفتن استاندارهای زندگی، واکسیناسیون و بهداشت زنان، غربالگری و عوامل دیگر باعث بالا رفتن امید به زندگی در زنان شده است بطوریکه امروزه ۵۰ سالگی را آغاز میانسالی می دانند.

که بخصوص در زنان باعث ایجاد مشکلات جدیدی شد!

مشکلی به نام مدیریت چالش های دوران پیش از یائسگی

اگرچه مدیریت چالش‌های مرتبط با دوران پیش از یائسگی قطعاً ممکن است شامل گزینه «هیچ کاری نکردن» باشد، اما شاید اتخاذ رویکرد عدم مداخله نیز درست نیست.

هیچ چیز «طبیعی» در مورد زندگی پس از ۵۰ سالگی برای انسانها وجود ندارد!

ما به سادگی از نظر تاریخی نمی‌توانیم بگوییم که مردان یا زنان به خوبی برای پیری در دنیای مدرن بدون مداخله طراحی شده‌اند.

کم‌ ارزش دانستن مشکلات این دوره با استراتژی بی‌عملی خطرناک است

مثلاً بیش از ۱۵٪ از جمعیت ۶۵ سال یا بالاتر به کم‌کاری تیروئید یا کم‌کاری تیروئید تحت بالینی مبتلا هستند.

ما ارائه درمان جایگزینی هورمون (HRT)، مانند داروی لووتیروکسین، را به عنوان مداخله‌ای برای این بیماری که اغلب مرتبط با سن است، بی‌اهمیت می‌دانیم و میزان HRT را برای افراد بالای ۶۰ سال بیش از ۹۰٪ حفظ می‌کنیم.

با اینکه در صورت عدم درمان، کم‌کاری تیروئید می‌تواند باعث ضعف پیشرونده، اختلال شناختی و اختلال در رشد شود.

ولی در کل، اثرات مخرب دوران قبل از یائسگی و یائسگی اغلب ناگفته مانده یا به عنوان یک پیامد اجتناب‌ناپذیر پیری نادیده گرفته می‌شوند.

اما، اثرات دوران قبل از یائسگی و یائسگی، که شامل زوال عقلی (کم شدن حافظه، تغییر کم یا زیاد در خلق و خو بصورت کوتاه‌مدت و بلندمدت، اثرات نامطلوب قلبی عروقی، افزایش خطر پوکی استخوان و مجموعه‌ای از اختلال در عملکرد سایر ارگانها و مشکلات جنسی است، منجر به کاهش چشمگیر کیفیت زندگی برای بخش بزرگی از جمعیت جهان می‌شود.

نتایج یک نظرسنجی در سال ۲۰۲۲ نتایج تکان‌دهنده‌ای را نشان داد که این سوال را مطرح می‌کند که چرا ما آموزش، حمایت و درمان بیشتری برای این دوران سخت اما گذرا ارائه نمی‌دهیم – از جمله نتایج نظرسنجی:

۷۷٪ حداقل یکی از علائم یائسگی را «بسیار دشوار» دانستند.
۸۴٪ مشکل خواب داشتند.
۷۳٪ دچار مشکلات عملکرد مغزی مانند اختلالات حافظه شدند.
۶۹٪ از زنان به دلیل یائسگی دچار اضطراب و افسردگی شدند.
۴۴٪ از زنان ۳ یا تعداد بیشتری از علائم شدید را تجربه کردند.

علائم یائسگی و اعضای بدن که تحت تاثیر قرار می گیرند

حتی زنان تحصیلکرده هم آن چنان آمادگی برای مدیریت دوران پیش از یائسگی و یائسگی ندارند.

یائسگی و پیش یائسگی باید جدی گرفته شود

در یک نظرسنجی جدید از رزیدنت‌های پزشکی گزارش داده شد که ۹۳.۸٪ معتقد بودند که آموزش مدیریت یائسگی مهم یا بسیار مهم است، با این حال تنها ۶.۸٪ احساس آمادگی کافی برای انجام این کار را داشتند.

اکثر خانمها یائسگی را نوعی نقص می دانند و حتی از فکر به آن دوران متنفرند چه برسد به اینکه وارد دوره های آموزشی با درمانی شوند

– برخلاف کم‌کاری تیروئید، که در آن می‌توان با یک هورمون، مجموعه‌ای از علائم را درمان کرد، دوران پیش از یائسگی و یائسگی بسیار پیچیده‌تر هستند و نیاز به ارزیابی دقیق علائم و ترکیبی از سطوح هورمون برای ایجاد بهبود دارند و متاسفانه هیچ رویکرد یا استراتژی یکسانی برای همه وجود ندارد.