ایگوانا ها را بهتر بشناسیم

ارائه ای از گروه علمی مجله اینترنتی دیاتو ایگوانا خزنده ای که باید محافظت شود

ایگوانا از بزرگترین مارمولک‌های یافت شده در قاره آمریکا بوده و دم شلاقی شکل آنها تقریباً نیمی از طول دم را تشکیل می‌دهد. ایگواناها مانند سایر خزندگان، حیواناتی خونسرد و تخم‌گذار با توانایی عالی در سازگاری با محیط خود هستند.

مشخصات جانورشناسی:

گونه‌های ایگوانا از نظر اندازه، رنگ، رفتار و وضعیت در معرض خطر انقراض در طبیعت بسیار متفاوت هستند. برخی، مانند ایگواناهای سبز، بسیار رایج هستند؛ برخی دیگر، مانند ایگواناهای نواری فیجی، در معرض خطر انقراض هستند. ایگواناهای بومی شهر سن دیگو، ایگواناهای بیابانی و چاکوالا هستند.

زیستگاه و رژیم غذایی

گونه‌های مختلف ایگوانا آنقدر متفاوت به نظر می‌رسند و عمل می‌کنند که ممکن است آنها را به عنوان اعضای یک خانواده تشخیص ندهید. در حالی که برخی از ایگواناها رنگ‌های زنده و روشنی دارند، برخی دیگر رنگ‌های نسبتاً کسل‌کننده‌ای دارند. از آنجا که ایگواناها را می‌توان در زیستگاه‌های متنوعی یافت، هر گونه سازگاری‌های منحصر به فرد خود را دارد. ایگوانای دریایی جزایر گالاپاگوس شناگر ماهری است و رنگ سیاه آن به گرم کردن بدنش پس از شنا در اقیانوس سرد کمک می‌کند.

در مقابل، ایگوانای سبز در بالای درختان جنگل‌های بارانی گرمسیری زندگی می‌کند، در حالی که سایر ایگواناها سازگاری‌هایی دارند که به آنها اجازه می‌دهد در مناطق خشک، گرم و بیابانی یا صخره‌ای با موفقیت زندگی کنند.

ایگوانای فیجی با بدنی به رنگ سبز زمردی و نوارهای سفید یا آبی که در نرها برجسته‌تر است، در زیستگاه‌های متنوعی از باتلاق‌های ساحلی و جنگل‌های پست گرفته تا جنگل‌های بارانی در دامنه‌های آتشفشانی فیجی زندگی می‌کنند. آنها که بسیار درختزی هستند، انگشتان بلند با چنگال‌های تیز و دم‌های بلند برای حفظ تعادل در بالای درختان دارند. ایگوانای نواری که به ندرت روی زمین دیده می‌شوند، با استفاده از شاخه‌های روی هم افتاده از درختی به درخت دیگر حرکت می‌کنند. آنها همه چیزخوار هستند و از برگ‌ها، گل‌ها، میوه‌ها و حشرات کوچک تغذیه می‌کنند.

ایگواناهای نواری بالغ ممکن است به طول ۲۱ اینچ (۵۳ سانتی‌متر) برسند – که بیش از نیمی از آن دم است. وقتی کاملاً بالغ می‌شوند، وزنی بین ۳.۵ تا ۷ اونس (۹۹ تا ۱۹۹ گرم) دارند و نرها معمولاً بزرگتر و سنگین‌تر از ماده‌ها هستند.

جزایر کارائیب غنی از خزندگان هستند و بیش از ۵۰۰ گونه خزنده دارند که ۹۴ درصد آنها در هیچ جای دیگری از زمین یافت نمی‌شوند. چندین گونه ایگوانا در کارائیب به طور کلی به عنوان ایگواناهای صخره‌ای شناخته می‌شوند و برخی از آنها فقط در یک یا دو جزیره یافت می‌شوند. ایگواناهای صخره‌ای ماده هر سال ۵ تا ۲۰ تخم نسبتاً بزرگ می‌گذارند. تخم‌های بزرگتر منجر به جوجه‌های بزرگی می‌شوند که در پاسخ به کمبود شکارچیان بومی تکامل یافته‌اند. برخلاف همتایان سرزمین اصلی خود، مانند ایگواناهای سبز، ایگواناهای ساکن جزیره نیازی به تولید فرزندان زیاد به عنوان مانعی در برابر شکارچیان ندارند.

کوچکترین گروه ایگواناهای صخره‌ای، ایگواناهای تورکس و کایکوس هستند. همه آنها میوه‌های متنوعی می‌خورند و به عنوان پراکنده‌کننده‌های مهم بذر برای بسیاری از گیاهان بومی عمل می‌کنند.

بیشتر ایگواناها گیاهخوار هستند و میوه‌ها، جوانه‌های گل و برگ‌های جوان را می‌خورند. برخی نیز گاهی اوقات کرم آرد یا کرم مومی آبدار می‌خورند! ایگوانای دریایی برای کندن جلبک از سنگ‌ها در اقیانوس غواصی می‌کند.

در باغ‌وحش سن دیگو و پارک سافاری باغ‌وحش سن دیگو، به ایگواناهای ما سالاد میوه‌ای شامل سبزیجات برگ‌دار تیره و انواع میوه‌ها داده می‌شود، در حالی که برخی دیگر جیرجیرک، کرم آرد و کرم مومی نیز دریافت می‌کنند. اما از آنجا که کرم‌های مومی چربی زیادی دارند، به عنوان بخش “دسر” منو در نظر گرفته می‌شوند!

صحبت از غذا شد، خود ایگواناها توسط شکارچیان طبیعی مختلفی – شاهین‌ها، جغدها، مارها – و انسان‌ها خورده می‌شوند. ایگواناهای سبز در مزارع آمریکای مرکزی و جنوبی پرورش داده می‌شوند تا توسط انسان‌ها خورده شوند. ایگواناهای جوان به ویژه در برابر شکار گربه‌های وحشی آسیب‌پذیر هستند و هیچ ایگوانایی از یک گله سگ در امان نیست. دم شلاقی ایگوانا می‌تواند برای دفاع استفاده شود و بسیاری از گونه‌ها دم‌هایی با “خارهای” تیز دارند که “ضربه” اضافی دارند.

زندگی خانوادگی ایگوانا

زندگی بدون مادر برای بچه ایگوانا: ماده‌های اکثر گونه‌های ایگوانا در یک منطقه آفتابی لانه‌ای حفر می‌کنند، تخم‌های خود را در داخل آن می‌گذارند، آنها را می‌پوشانند و سپس تخم‌ها را به حال خود رها می‌کنند. حتی گونه‌های ایگوانای درختی نیز برای تخم‌گذاری درختان را ترک می‌کنند. دمای لانه نسبتاً ثابت ۷۷ تا ۸۹ درجه فارنهایت (۲۵ تا ۳۲ درجه سانتیگراد) باقی می‌ماند. دمای گرم، تخم‌ها را انکوبه می‌کند. همه تخم‌های موجود در یک لانه معمولاً همزمان از تخم بیرون می‌آیند و جوجه‌ها بدون کمک والدین از لانه بیرون می‌آیند. بچه‌های ایگوانا به تنهایی با خطرات زیادی روبرو هستند.

مطلب مفید:

حیوانات شگفت انگیز: ۷ حیوانی که می توانند یخ بزنند و دوباره زنده شوند

حفاظت از ایگوانا

ایگوانا از هر جنس و گونه ای، چانورانی در معرض خطر انقراض هستند
از بین رفتن زیستگاه، ورود حیوانات عجیب و غریب که ایگواناها را شکار می‌کنند، صید برای تجارت حیوانات خانگی و شکار غیرقانونی از جمله تهدیداتی هستند که جمعیت ایگواناها را تهدید می‌کنند. برخی از گونه‌هایی که زمانی فراوان بودند، اکنون در حال ناپدید شدن هستند. اقدامات متعددی وجود دارد که می‌تواند به بقای ایگواناها کمک کند، مانند تکثیر در مراقبت‌های مدیریت‌شده، محدودیت‌های شکار و جمع‌آوری، و برنامه‌های آموزشی برای افرادی که در زیستگاه‌های ایگوانا یا در نزدیکی آنها زندگی می‌کنند.

ایگواناهای صخره‌ای کارائیبی Cyclura به عنوان یک گروه، در معرض خطرترین مارمولک‌های جهان هستند. آنها هنگامی که انسان‌ها در این جزایر ساکن شدند و تخریب و تغییر زیستگاه‌ها را در مقیاس بزرگ آغاز کردند، رنج زیادی کشیدند. مزارع، خانه‌ها و استراحتگاه‌ها گیاهانی را که ایگواناها از آنها تغذیه می‌کردند، از بین بردند و ترافیک خودروها به یکی از بزرگترین تهدیدات برای ایگواناهای در حال حرکت تبدیل شد. گربه‌هایی که توسط انسان‌ها به جزایر معرفی شده‌اند، هم تخم‌های ایگوانا و هم جوجه‌های جوان را می‌خورند و باعث کاهش تعداد ایگواناها می‌شوند.

ایگوانای نواری لاو Brachylophus fasciatus که اولین بار در سال ۱۸۰۰ توصیف شد، برای نزدیک به ۲۰۰ سال تنها گونه ایگوانای موجود در فیجی بود. در سال ۱۹۷۹، ایگوانای تاجدار فیجی Brachylophus vitiensis در یکی از جزایر آتشفشانی فیجی یافت شد و آن جزیره به زودی به عنوان پناهگاه ایگوانای تاجدار در نظر گرفته شد که به افزایش چشمگیر جمعیت آن کمک کرد. گونه سوم ایگوانای فیجی در سال ۲۰۰۶ توصیف شد، ایگوانای نواری فیجی Brachylophus bulabula. اتحادیه حیات وحش باغ وحش سن دیگو در تلاش است تا نمونه‌های خون و پوست ایگوانایی را که در ۲۳ جزیره فیجی زندگی می‌کنند، بیشتر آزمایش کند و نتایج نشان می‌دهد که حداقل گونه جدید دیگری نیاز به توصیف دارد! این مطالعات ژنتیکی به تعیین نحوه حفاظت از ایگواناها در فیجی و استفاده از کدام دودمان‌های مراقبت مدیریت‌شده برای معرفی مجدد کمک خواهد کرد. دولت فیجی ۵۰ عدد از این ایگواناها را به عنوان بخشی از برنامه بقای گونه‌های باغ‌وحش‌ها و آکواریوم‌های آمریکایی به امانت داده است.

در ادامه چند تصویر زیبا از این خزنده ی بی نظیر (گونه های مختلف) را با هم می بینیم: